OTS: okazje do zobaczenia reklamy i jak je szacować

Lidia Hajdukiewicz Avatar

5 min czytania

Piesi mijający przystanek tramwajowy z gablotą reklamową w pochmurne przedpołudnie

Najkrócej

OTS (opportunity to see, po polsku okazja zobaczenia) to w reklamie jedna sytuacja, w której osoba z grupy docelowej mogła zobaczyć przekaz. To szansa, a nie pewność, że ktoś spojrzał. Jeden kontakt z reklamą to jedna OTS, a średnie OTS na osobę w zasięgu równa się GRP podzielonemu przez zasięg w procentach. W reklamie radiowej odpowiednikiem jest OTH (opportunity to hear), okazja usłyszenia.

  • Liczby: 180 GRP przy zasięgu 45% to średnio 4 OTS
  • Jak: w OOH OTS liczy się z ruchu przy nośniku
  • Uwaga: porównuj OTS z OTS, a VAC z VAC
  • Dlaczego: średnia ukrywa osoby z jedną okazją

Co dokładnie liczy OTS?

OTS liczy sytuacje, w których reklama mogła trafić do osoby, a nie same osoby ani obejrzenia. Ten sam skrót pada w raportach w trzech znaczeniach i przy każdej ofercie trzeba ustalić, o które chodzi:

  • pojedyncza okazja: jedno minięcie nośnika albo jedna emisja w zasięgu osoby z grupy docelowej,
  • suma okazji w kampanii: to liczba kontaktów, czyli zasięg brutto,
  • średnie OTS na osobę: kontakty podzielone przez zasięg netto, czyli średnia częstotliwość.

OTS nie jest więc liczbą ludzi. Ludzi liczy zasięg netto, a w sumie OTS ta sama osoba może wystąpić wiele razy.

Jak policzyć średnie OTS na osobę?

Średnie OTS to GRP podzielone przez zasięg w procentach. To odwrócony wzór GRP, w którym punkty GRP są iloczynem zasięgu w procentach i średniej częstotliwości. Z dwóch liczb, które stoją w mediaplanie, wyliczysz więc trzecią.

Przyjmijmy kampanię na 180 GRP, w której zasięg 1+ wynosi 45% grupy docelowej.

  1. Zapisz wzór: średnie OTS = GRP / zasięg w procentach.
  2. Podstaw liczby: 180 / 45 = 4.
  3. Odczytaj wynik: osoba, którą kampania dotknęła, miała średnio 4 okazje zobaczenia reklamy.

W ofertach pada też „OTS w procentach”. Według angielskiej Wikipedii pokrycie OTS na poziomie 40% oznacza, że 40% grupy docelowej zobaczyło reklamę albo miało szansę ją zobaczyć. To zasięg 1+, czyli odsetek osób, a nie liczba okazji na osobę. „OTS jako liczba” to natomiast średnia częstotliwość z przykładu powyżej.

Średnia nie mówi, jak okazje rozłożyły się między ludźmi. Rozkład OTS pokazuje, ilu osobom przypadły 1, 2, 3 i więcej okazji. Przyjmijmy taki dla naszej kampanii:

Liczba OTS na osobę Osoby w zasięgu (pkt proc. grupy docelowej)
1 15
2 10
3 i więcej 20
Razem (zasięg 1+) 45

Średnia 4 brzmi solidnie, ale jedna trzecia osób w zasięgu miała tylko jedną okazję. Trzy i więcej okazji dostała mniej niż połowa z nich. Dlatego zawsze proszę o rozkład, nie o samą średnią.

Czym OTS różni się od kontaktu i od obejrzenia?

OTS i kontakt to w praktyce to samo, czyli okazja, a obejrzenie i zapamiętanie to osobne poziomy, które wymagają widoczności i badania. Są cztery poziomy: okazja, okazja widoczna, uwaga i zapamiętanie. OTS mówi tylko o pierwszym.

OTS VAC (kontakt skorygowany o widoczność) Obejrzenie, zapamiętanie
Co liczy okazje zobaczenia okazje, w których nośnik miał szansę być widoczny uwagę i pamięć odbiorców
Skąd dane natężenie ruchu przy nośniku ruch skorygowany o współczynnik widoczności badanie przed i po kampanii
Kto to podaje operator nośnika lub mediaplan operator, jeśli koryguje ruch o widoczność badanie osobne od oferty

VAC to skrót od visibility adjusted contacts, czyli kontaktów skorygowanych o widoczność. To termin branżowy dla OOH.

W radiu zamiast OTS pada OTH, opportunity to hear. Zasada jest ta sama: osoba mogła usłyszeć spot, ale nie musiała go zauważyć. W internecie odpowiednikiem OTS jest wyświetlenie reklamy, a osobno liczy się wyświetlenie widoczne. Standard MRC i IAB z 2014 r. uznaje reklamę graficzną za widoczną, gdy co najmniej 50% jej powierzchni jest na ekranie przez co najmniej 1 sekundę. Dla wideo próg wynosi 2 sekundy.

Ograniczenie OTS jest znane w badaniach rynku od lat: J. Galpin i P. Gullen opublikowali w 2000 r. w „International Journal of Market Research” artykuł „Beyond the OTS: Measuring the Quality of Media Exposure”. OTS jest wskaźnikiem wejścia, więc nie mówi nic o efekcie. Jak przejść od okazji do zapamiętania i sprzedaży, opisuje tekst o skuteczności reklamy.

Jak oszacować OTS nośnika zewnętrznego?

OTS nośnika OOH szacuje się z liczby przejść i przejazdów osób przy nośniku w okresie kampanii, z powtórzeniami. Po korekcie o widoczność wychodzi VAC. Pełny rachunek dla tablicy przy drodze, z przeliczeniem na różne osoby, jest w tekście o kontaktach i zasięgu billboardu. Tu przyjmijmy inny nośnik: citylight przy przejściu dla pieszych, kampania na 7 dni.

  1. Ustal natężenie ruchu przy nośniku. Przyjmijmy, że przez przejście przechodzi 3 000 osób dziennie, czyli 3 000 OTS dziennie przed korektą o widoczność.
  2. Przelicz na okres kampanii: 3 000 × 7 = 21 000 OTS.
  3. Skoryguj o widoczność. Połowa przechodniów idzie w stronę gabloty, a tylko część z nich ma ją w polu widzenia dość długo. Przyjmijmy łączny współczynnik widoczności 30%: 3 000 × 0,3 = 900 VAC dziennie.
  4. Przelicz skorygowane kontakty na okres kampanii: 900 × 7 = 6 300 VAC.

Z tych samych przechodniów wychodzi więc 21 000 OTS albo 6 300 VAC, zależnie od tego, co operator wpisał do oferty. Na skrzyżowaniu patrzę najpierw, w którą stronę idą ludzie, bo plecami do gabloty nikt nie ma okazji.

Na współczynnik widoczności składają się odległość, kąt ustawienia nośnika, oświetlenie, przesłonięcie i czas ekspozycji, czyli czas, przez jaki nośnik jest w polu widzenia. Operatora warto zapytać o trzy rzeczy:

  • czy liczba w ofercie to OTS, czy VAC,
  • jaki współczynnik widoczności przyjęto i z czego wynika,
  • czy kontakty dotyczą całego ruchu, czy tylko grupy docelowej.

Kiedy wysokie OTS wprowadza w błąd?

Wysokie OTS wprowadza w błąd, gdy kontakty pochodzą spoza grupy docelowej. Ruchliwe przejście w centrum daje dużo okazji, ale jeśli reklama mówi do rodziców małych dzieci, liczy się tylko ta część przechodniów, która do tej grupy należy.

OTS bez liczby różnych osób nie mówi też, do ilu odbiorców dotarła reklama. Odpowiada na to zasięg reklamy, czyli zasięg netto z uwzględnieniem duplikacji. Porównuj więc OTS z OTS, VAC z VAC i zawsze z tą samą grupą docelową.

Lidia Hajdukiewicz Avatar

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *